Reiny van der Vegt & Sarissa Schoppert - dag en nacht bereikbaar op 0511-474730

Voorbeelden

Voor een uitvaart bestaan geen vaste regels. Als de uitvaart past bij hoe de overledene heeft geleefd, kan dit veel troost geven. Dit kan ingetogen zijn, maar ook heel uitbundig, traditioneel of modern. Zijn of haar persoonlijkheid kan terugkomen in bijvoorbeeld de rituelen, de kist, de rouwkaart, de muziek, de catering, het vervoer, de condoleancemogelijkheden of de locaties van de opbaring en van de uitvaart. Hieronder staan enkele voorbeelden van uitvaarten die Tij heeft begeleid.

Mooie herinneringen

Bij het afscheid in het crematorium was iedereen uitgenodigd die zich verbonden voelde met de overleden man. Naast toespraken en muziek was er ook een voorstelling van foto’s uit zijn leven. Zo kwamen er mooie herinneringen in beeld.

In kleine kring

De oude dame had geen grote kring nabestaanden. Vrienden en familie kwamen nog even ‘op bezoek’ bij haar thuis voor een kopje thee. Een genoeglijk samenzijn met verhalen over haar leven. De volgende dag hebben kinderen en kleinkinderen haar weggebracht naar het crematorium. Daar hebben ze het deksel van de kist samen beschilderd. Er was mooie muziek en een kopje koffie met haar lievelingskoekje. Als afsluiting las de dochter nog een gedicht voor.

Ontmoeten en praten

De achterblijvers wilden liever niet in een rij staan om een hand te geven. ‘Zo stijf, dat past niet bij ons.’ Dus werd er gekozen voor een schriftelijke condoleance. Zo was er genoeg tijd om elkaar, na een kort officieel moment te ontmoeten en met elkaar te praten. ‘Een verademing.’ Daarna is de overledene in kleine kring naar zijn graf gebracht.

Zonder woorden

Ze lag opgebaard, in doeken gewikkeld in een mooie stille ruimte. De mensen uit haar levenskring kwamen langs om even stil bij haar te zitten. Afscheid zonder woorden.

In de tuin

Afscheid in de tuin, op een mooie zomerdag. Familie en vrienden hadden allemaal iets te eten meegebracht. Er werd gepraat, gegeten en gedronken. Zo nu en dan vroeg iemand even het woord. Achterin de tuin stond ze opgebaard in een open, door haar zonen gemaakte kist in een kleine tent. Iedereen kon daar nog even bij haar zijn. Later hebben haar partner en kinderen de kist de tuin uitgedragen en naar het crematorium gebracht.